منم ١٩سالمه و از مامانم متنفرم وقتى به دنيا اومدم رلم كردو رفت.من تا ١٥سالگيم با بابام زندگى ميكردم وتو حساس ترين لحظه هاى زندگيم كه بهش نياز داشتم كنارم نبود.هيچوقت بچگيم مامانى نداشتم كه منو بغل كهنه يا شبا برام قصه بگه،بياد مدرسم،غذا برام درست كنه.اون بچه ى خودشو يعنى منو به مرداى ديگه و پول ترجيح دادو رفت.الانم كه پيششم هنوزم ازش متنفرم اونم ازم متنفره بابامم زن گرفته و رفته....من اسم همچين ادميو مادر نميزارم چونكه بچشو به پول و چيزاى ديگه فروخت به من هر فحشى ركيكى ميده.باور كنيد حالم ازش بهم ميخوره حتى جلوى همه آرزوى مرگه منو ميكنه.هيچوقت نميبخشمش.سمت هر پسرى ميرم بهش فحش ميده اذيتش ميكنه بعضى وقتا احساس ميكنم حسوده.ميسپارمش به خدا