اما مادر...

مادر، آسمان من است. آسمانی پر از آرامش و نور. هر چند که بعضی وقت‌ها ابرها پوشیده اند، اما همیشه پشت آن‌ها خورشید زیباییش درخشان است.

مادر، باغ من است. باغی که همیشه گلهای زیبا و بوی خوش عطرش از هر گوشه‌ای محو می‌شود. گلهایی که هر چه بیشتر آنها را آب بدهی، باز هم از زیبایی و برتری بیشتری برخوردارند.

مادر، دریای من است. دریایی که تمام احساسات و افکارم را در خود می‌پذیرد. در هر موجی که به ساحل می‌رسد، آرامش و امیدی جدید به من می‌دهد.

مادر، نور چراغ من است. نوری که هر گوشه‌ای از تاریکی را روشن می‌کند و هدایتم به سوی راه درست و صحیح می‌کند.

هیچ کلمه‌ای نمی‌تواند عظمت و ارزش مادر را به اندازه کافی توصیف کند. مادر، عشق بی‌پایان و بی‌قید و شرطی است. اینکه مادر را داشته باشیم، هدیه‌ای است که ارزشش را هیچ وقت نمی‌توان پنجرهای زیباتر از دنیا یافت.

مادر، بهترین دوست و همراه من است. با تمام وجودم از توجه‌ها و مراقبت‌هایش سپاسگزارم. مادر عزیزم، همیشه زیر سایه حفاظت‌ها و محبت‌هایت بوده‌ام و برای همیشه خواهم بود.

مادر، تویی نفسم، تویی زندگی من، تویی عشقم. مادر عزیزم، بی‌پایان ممنونم که هستی. عشقت بی‌پایان.

با تمام وجودم بهت مدیونم. ممنونم مادر عزیزم.

در آغاز و انتهای روزها، همیشه می‌خواهم بگویم: مادر، دوستت دارم...