جدیدترین سوالات





جستجو در بانک سوالات
در این قسمت می توانید بخشی از متن سوال را وارد نموده و به دنبال سوال مورد نظر خود بگردید:

بخشی از متن سوال:

3D پرینت

آیا 3D پرینت ( 3D Print ) برای ماکت معماری مناسب است؟



0
امتیاز

جوابی برای این سوال در دست نیست!


ازین پس می توانید به کاربرانی که دوست دارید هدیه بدهید! کافیست بر روی علامت    در کنار تصویر آنها کلیک کنید!

2


جواب برای این سوال ثبت شده است!

تازه ترین


جواب ها رو اول نشون بده

پرامتیاز ترین


جواب ها رو اول نشون بده

2 جواب برای این سوال ثبت شده!

چینش بر اساس زمان ثبت


چینش بر اساس امتیاز



37010
10519
123307

Guest

رابعا! کار زمان بریه. خود دستگاه می تواند معمولا به چند سرعت کار را انجام بدهد که هرچه سرعت بیشتر باشد کیفیت پایین تر می آید. ولی به طور معمول فایلی را که امروز می دهید باید روی 1-2 روز بعد برای گرفتن ماکتش حساب کنید.
خامساً اول از کیفیت کار طرفتان لازم است مطمئن شوید. مواد و متریال های متفاوتی برای این کار استفاده می شود که معمولا حالت گچی یا پلاستیکی دارند. کیفیت پلاستیکی ها کلا بهتر و قیمتشان بیشتر است. کار گچی که من تحویل گرفتم، خیلی دقیق نبود و با ضربه و فشار کمی هم خورد می شد و می ریخت.
0
امتیاز


37010
10519
123307

Guest

نه زیاد
اولا سایزی که دستگاه پرینت میکنه معمولا خیلی کوچیکه...مثلا حداکثر 30*30*30 سانتیمتر و مجبور می شوید مدل سه بعدی و ماکت را چند تکه کنید.
ثانیا هزینه این کار بسیــــــــــــــــار بالا است. مثلا من برای یک قطعه 12*12*5 برای پرینت با پایین ترین کیفیت 170 هزار تومن پرداخت کردم.
ثالثا دنگ و فنگ این کار زیاده. باید یک مدل سازی سه بعدی مخصوص این کار انجام بدهید که بهتر هم هست در راینو باشه. نهایتا هم باید با فرمت خاصی (obj* یا stl*) کار را تحویل دستگاه داد. اگر مدل بزرگ باشه، باید چند قسمتش کرد...باید حواستون باشه که به صرفه تره مدل توپر باشه یا توخالی. برای مدل تو خالی باید ضخامتی داد که وقتی مقیاس کوچک می شود معنی داشته باشد. مثلا دیواره ماکت حداقل باید 3 میلی متر باشد تا بایستد، حالا 3میلی متر اگر مقیاس مثلا 1به 200 باشه، میشه دیوارهایی به ضخامت 60 سانتیمتر.
0
امتیاز




جواب تو چیه؟
userImage
کاربر میهمان








لپ تاپ استوک کالاگت


این روزا همش تو این فکرم که آیا اگه یه زبان برنامه نویسی تحت وب رو به خوبی یاد بگیرم و از نو قدم به قدم سایت خودم رو پیاده سازی کنم کمک میکنه از وردپرس به یه سایت کد نویسی شده عالی مهاجرت کنم یا خیر، خیلی سنگین تر از این حرفاست.

سایت در زمینه لپ تاپ استوک هست و محصولات خیلی زیادی داخلش هست، کم کم داره برای وردپرس سنگین میشه همین باعث شده به این فکر بیافتم که نود جی اس رو یاد بگیرم ولی نمیدونم که آیا زبان برنامه نویسی بهتری هم هست یا نه. با یه سرچ این نتایج رو نشون داده و نمیدونم تا چه حدی میشه بهش اطمینان کرد.

PHP:



مزایا:
بسیار محبوب و پرکاربرد در توسعه وب و CMSها، به خصوص با فریم‌ورک‌هایی مانند Laravel.


زبان اصلی وردپرس و بسیاری از CMSهای دیگر.

منابع آموزشی فراوان و جامعه کاربری بزرگ.

رایگان و متن باز بودن.

قابلیت‌های امنیتی قوی.


معایب:
ممکن است در مقایسه با برخی زبان‌ها، خوانایی کد کمتری داشته باشد.
مثال: وردپرس، دروپال، مجنتو.

پایتون:



مزایا:
سادگی و خوانایی کد، یادگیری آسان.
فریم‌ورک‌های قدرتمند مانند Django و Flask برای توسعه وب.
مناسب برای پروژه‌های بزرگ و پیچیده.
پشتیبانی از مفاهیم شیءگرایی و برنامه‌نویسی ماژولار.
معایب:
ممکن است به اندازه PHP در CMSها گسترده نباشد.
مثال: Django CMS.

JavaScript:

مزایا:
زبان اصلی سمت کاربر (Frontend) و قابلیت‌های تعاملی.

امکان استفاده در سمت سرور (Node.js).
فریم‌ورک‌های قدرتمند مانند React و Angular برای توسعه وب.
معایب:
یادگیری ممکن است کمی چالش‌برانگیزتر از PHP یا پایتون باشد.
به تنهایی برای CMSها کافی نیست و نیاز به همکاری با سایر زبان‌ها دارد.









در این مطلب از سایت بهارمسکن باید روشن کنیم که پاسخ این سؤال هم جنبه حقوقی دارد و هم یک بُعد توافقی بین مالک و مستأجر. بر اساس «قانون تملک آپارتمان‌ها» و عرف رایج، همه‌ی هزینه‌های شارژ ساختمان به دو دسته اصلی تقسیم می‌شوند: هزینه‌های نگهداری و بهره‌برداری روزمره و هزینه‌های اساسی و عمرانی.

هزینه‌های نگهداری و روزمره شامل مواردی مثل نظافت مشاعات، قبوض مشترک (برق راهروها، آب عمومی)، نگهبانی، سرویس آسانسور، تعمیرات جزئی تاسیسات و فضای سبز هستند. بر اساس عرف اجاره‌داری در ایران، این بخش از شارژ معمولاً بر عهده‌ی مستأجر است، چون اوست که از خدمات ساختمان استفاده می‌کند.

هزینه‌های اساسی و عمرانی (یا به اصطلاح «هزینه‌های سرمایه‌ای») شامل بازسازی کلی نمای ساختمان، تعویض آسانسور، لوله‌کشی اصلی، سقف و… می‌شود. این موارد جنبه سرمایه‌گذاری بلندمدت دارند و ارزش ملک را بالا می‌برند، بنابراین طبق قانون، باید توسط مالک پرداخت شوند، نه مستأجر.

یک نکته‌ی مهم این است که اگر در قرارداد اجاره بند مشخصی درباره تقسیم هزینه‌ها نوشته شده باشد، همان متن قرارداد ملاک عمل قرار می‌گیرد. برای مثال، بعضی مالکان توافق می‌کنند که تمام شارژ، حتی هزینه‌های عمرانی، توسط مستأجر پرداخت شود (البته این باید به صورت مکتوب و با توافق طرفین باشد تا بعداً ایجاد اختلاف نکند).

در عمل، بهترین روش برای اجتناب از تنش و سوءتفاهم این است که:

قبل از امضای قرارداد اجاره، جزئیات دقیق هزینه‌های شارژ و سهم هر طرف مشخص و مکتوب شود.
مدیر ساختمان صورتحساب شارژ را به صورت شفاف و تفکیک‌شده (هزینه جاری – هزینه عمرانی) به مالک و مستأجر اعلام کند.
در صورت بروز هزینه‌های پیش‌بینی‌نشده، هر دو طرف با گفت‌وگو و توافق عمل کنند تا مشکلات به مراجع قضایی نکشد.
بنابراین خلاصه ماجرا این است که هزینه‌های استفاده روزمره از ساختمان معمولاً با مستأجر، و هزینه‌های اساسی و عمرانی با مالک است، مگر اینکه در قرارداد به شکل دیگری توافق شده باشد. این شفافیت هم به حفظ آرامش ساکنان کمک می‌کند و هم جلوی شکایت و اختلاف را می‌گیرد.
منبع: baharmaskan.com






پرسش سوال جدید :: تبلیغات در سوال و جواب :: گروه های سوال و جوابی

تمامی حقوق مادی و معنوی، متعلق به وب سایت سوال جواب (soja.ai) و تیم مدیریتی آن می باشد.

طراحی و اجرا : گروه مشاوران فناوری اطلاعات

پاسخ های موجود در سایت توسط کاربران سایت ثبت می شود،
سایت سوال و جواب هیچ مسئولیتی در قبال صحت و محتوی پاسخ ها ندارد، هرچند تا حد امکان نظارت بر محتوی آنها صورت می گیرد.